යමක් නොදන්නවා යන්න එය නැතැයි පැවසීමට හේතුවක් නොවේ

0

යමක් නොදන්නවා යන්න එය නැත යන නිගමනයට හේතුවක් නොවේ. මෙම විශ්වයේ ඉතා ස්වල්පයක් පමණි විද්‍යාව දන්නේ. එමනිසා විද්‍යාවට නොදන්නා සියල්ල “නැත” යන නිගමනයට පැමිණිය නොහැක. තිබෙන්නට පුලූවනි එසේ නොවන්නටද පුලූවනි. හේතුව යමක් නැත යන තීරණය සැකයෙන් තොරව ස්ථීර වනතුරු එය ප්‍රතික්‍ෂෙප නොකල යුතුයි යන්න විද්‍යාවේ ස්ථාවරයයි. මෙම ස්ථාවරයේ විද්‍යඥයින් සිටී නිසයි. අද ඇසට නොපෙනෙන බොහෝ වස්තුන් සොයාගැනීමට විද්‍යාවට හැකි වුයේ.

මෙතරම් විශාල අහස්තලයේ දිලෙමින් තිබෙන තරු දෙස බලන්න. එය දකින මිනිසාව එම වස්තුන් සිතන්න පොලඹ වන ලදී. ‘‘මා මේ දකින අහස මෙපමණද? මා මේ දකින තරු මෙපමණද? මීටත් එහා තවත් තරු තිබෙනවාද? මේ අහස කොතරම් විශාලද?‘‘ ඔය වැනි ගැටඑ බොහෝමයක් මිනිසාට ඇතිවිය. මෙම ප්‍රශ්න සදහා එදා විද්‍යාවටත් කිසිවක් පැවසීමට නොහැකිවිය. එසේ එදා කිසිවක් පැවසීමට නොහැකිවු නිසා ″නැත″ යන නිගමනයට විද්‍යාඥයින් පැමිණියා නම් අද වනවිට මෙතරම් විශාල තරු හා ග්‍රහ වස්තුන් සොයා ගැනීම සිදුනොවන්නට තිබුණි.

එමනිසා සොයාගැනීමට නොහැකිවු සියල්ල ″නැත″ යන නිගමනයේ විද්‍යාඥයින් පැහැදිලිවම නැත. අළුත් තරු සොයාගැනීමට විද්‍යාඥයින් වෙහෙසන ලදී. එහි ප්‍රතිඵලයක් වශයෙන් දුරේක්‍ෂය සොයාගන්නා ලදී. එම දුරේක්‍ෂයෙන් විශ්වය දෙස බැලූ මිනිසා තමන් දකින සීමාවටත් එහා තවත් බොහෝ දෑ තිබෙන බව වටහා ගන්නා ලදී. එමනිසා තවදුරටත් මෙම දුරෙක්‍ෂයන් වැඩිදියුණු කිරීමට සිදුවිය. ආරම්භයේ පෘථිවිය අවට බැලූ මිනිසා පසුව සෞරග්‍රහ මණ්ඩලයත් පසුව ක්‍ෂීරපථයත් ඊටත් එහා අනිකුත් ක්‍ෂීරපථයනුත් දකින්න තරම් විද්‍යාව දියුණුවිය. මෙයින් පෙනීයන්නේ නොදන්නා දෑ ″නැත″ යනුවෙන් තීරණය කිරීම කොතරම් අනුවනකාරී ක්‍රියාවක්ද? යන්නයි.

එසේ නිගමනය නොකල නිසයි දිනෙන් දින විද්‍යාව දියුණුව කරා යන්නේ. මේ සම්බන්ධ අවදානය යොමු නොකොට නොදන්නා සියල්ල ″නැත″ යන්න තීරණයේ සිටියා නම් එදා මනුෂ්‍යා වනයෙන් අද නගරයට නොඑන්නට තිබුණි. අද ලාංකීය බහුතරය වන බෞද්ධ සමාජයේ සමහරක් විද්‍යාව පිලිබදව නිසි අවබෝධයක් නැතුව ද මෙවැනි තර්කයන් ඉදිරිපත් කරයි. ඒ පිරිසගේ අවධානයට ඉහත විද්‍යාත්මක පදනමට අමතරව පහත බුද්ධ වාක්‍ය ඉදිරිපත් කරමි.

බුදුරජාණන් වහන්සේ චුල්ල හත්ථිපදෝපම සුත‍්‍රයෙන් දේශනා කල බවට බුදුදහමේ මෙසේ සදහන්වේ

″අනුමානය මතහිද යමක් තීරණය කරන්න කලබල නොවෙන්න හොදින් එය ප්‍රත්‍යක්ෂ කරගන්න″

තවත් අවස්ථාවක

″ප්‍රත්‍යක්ෂ කර ගැනීම තුළින්ම අවබෝධ කර ගැනීම තුළින්ම යමක් තේරුම් ගත යුතුයි″.

එයයි විද්‍යාවේ පවසන්නේ පරීක්‍ෂණ නිරීක්‍ෂණ තුළින් නිගමනයට ආයුතු බව. එසේ නම් නොදන්නා දෑ විශ්වාස කිරීම බුද්ධිමත් තීරණයක්ද? එසේත් නැත්නම් විද්‍යාවද? යන ගැටලූව දැන් මතුවේ. නොදන්නා දෑ විශ්වාස කිරීම අනිවාර්‍ය නොවේ. එනමුත් නොදන්නා යමක් ″නැත″ යන නිගමනයේ හිද තම ජීවිතය ඒ අනුව සකසා ගැනීම බුද්ධිමත් තීරණයක් නොවේ. දේව විශ්වාසය වැනි විශ්වාසය මත පමණක් පදනම් වු දහමක් විශ්වාස කිරීමේදී එම දහමේ මුලධර්මයන්ට අනුව ගවේෂණය කොට තීරණය කිරීමයි බුද්ධිමත් තීරණය වන්නේ. සෑම කටයුත්තකම විද්‍යාව ක්‍රියා කරන්නේ මේ ආකාරයටය. දේව විශ්වාසය සම්බන්ධයෙන්නම් ප්‍රමාදය කිසිසේත් කල නොහැක. පරියේෂණ වහාම ඇරඹිය යුතුයි. මන්ද එය ජීවිතයේ ජය පරාජය තීරණය කරන්නක් වන බැවිනි.

ඔබ ගාල්ලට යෑම සදහා බස් නැවතුම් පොලකට යනවා යයි සිතන්න. එහි විවිධ නගරයන්ට යාම සදහා බස් නතර කර ඇති බව ඔබට පෙනේ. නමුත් ගාල්ලට යන බස් රථය කුමක්ද? යන්න ඔබ නොදන්නේ නම්. පලමුව විමසීමක් කලයුතුයි. අනතුරුවයි නිවැරදි බස් රථය තෝරාගත යුත්තේ. ඒ සදහා කොපමණ කාලයක්, වෙහෙසක් වුවද යොදවා නිවරුදි බස් රථය තෝරා ගන්නවා මිස. කුමක් හෝ බසයක නැග කිසිසේත් ගමන් නොකරන්නේය. මන්ද එසේ ගමන් කලානම් මහන්සියත්, පාඩුවත් මිස. තමාගේ අරමුණ කරා ලගාවීමට කිසිසේත් නොහැකි වනු ඇත. මෙය සාමාන්‍ය පැය කිහිපයක ගමනක් සදහාය. එසේනම් මුළු ජීවිතයේම ජය, පරාජය තීරණය වන එම දීර්ඝ ගමන සදහා කොතරම් බුද්ධිමත්ව තීරණයක් ගත යුතුද?. එය කොතරම් වැදගත්ද?.

බසයේ ගමනට මෙන්ම ජිවිත ගමනටත් මාර්ගයක් මෙන්ම ඉලක්කයද ඇත. එය ඉතා වැදගත් වේ. එසේනම් විශ්වයත් මනුෂ්‍යා මැවු මැවුම්කරුවෙකු සිටීද? එම මැවුම්කරු විසින් ලබාදුන් ජීවිත මාර්ගයක් තිබේද? යන්න සොයා බැලීමද ඉතා වැදගත් නොවේද?.

අබූ අර්ශද්

අබූ අර්ෂද්

අබූ අර්ෂද් - ලිපි සියල්ල පෙන්වන්න

Similar articles



අදහස් , යෝජනා හා විවේචන මෙහි පහතින් සටහන් කරන්න

විශේෂ අවදානයට - ඔබගේ ඊමේල් ලිපිනය ප්‍රසිද්ධ නොකරන බව කරුණාවෙන් සලකන්න. *